Καλοκαίριασε...

Μ'αρέσει τώρα που φτιάχνει ο καιρός. Ήρθε η ώρα!Σανδάλια, βόλτες, διακοπές και ίσως λίγο καλύτερη διάθεση.
Καθόμουν προχθές στο μπαλκόνι, έπινα τον καφέ μου, διάβαζα την εφημερίδα μου και περνούσε η ώρα. Ξαφνικά συνειδητοποίησα το εξής. Από το σκηνικό λείπαν πράγματα, στοιχεία που παλιότερα ήταν αναπόσπαστο κομμάτι του παζλ. Για παράδειγμα, πιτσιρίκια να παίζουν στον δρόμο, μια καλημέρα του γείτονα, ζωή γενικότερα. Το μόνο που βλέπει κανείς πια είναι διαμερίσματα με κατεβασμένες τέντες, σαν να σου λένε "Μείνε μακριά", φάτσες κατσουφιασμένες και ανθρώπους να τρέχουν (...και να μην φτάνουν πολλές φορές). Έχει χαθεί αυτό που λέγαμε πιο παλιά "γειτονιά". Δεν ξέρουμε καλά-καλά ποιος μένει δίπλα μας. Έχει χαθεί η ανθρώπινη επαφή.
Παλιότερα ήταν αλλιώς τα πράγματα. Ήταν πιο όμορφα και πιο απλά νομίζω. Τώρα πια, όλα αλλάζουν, όλα γίνονται πιο σύνθετα, πιο απρόσωπα. Ο καθένας στο σπίτι του, στον κόσμο του, στα ζόρια του...Ο καθένας μόνος του...
Κι ας έρχεται το καλοκαίρι το σκηνικό γύρω μας παραμένει "χειμωνιάτικο" και μάλλον αυτό δεν είναι τυχαίο...